Hans Groen

Posts Tagged ‘publiek’

zelfgenoegzaamheid

Nederland gaat op slot, langzaamaan. Restaurants dicht, concerten afgeblazen, geen publiek meer bij tv-opnames. “De Wereld Draait Door” ging onwennig verder met de uitzendingen, een beetje zoekend naar de juiste toon en naar wat je nu kunt bieden aan troost in tijden van opgelegde sociale distantie. Ze hadden Floortje Dessing uitgenodigd, die ‘naar het einde van de wereld’ geweest is om mensen op te zoeken die afgelegen, soms drie dagen reizen van de bewoonde wereld, wonen. Ik vond het de meest opbeurende bijdrage die ik gehoord heb. (more…)

Tags: , , , , , , , , ,
Posted in Column

gekleurde schuld

Na de schietpartij in Hanau schrijft Christian Bangel in Die Zeit Online: “Man kann als Weißer ohne Migrationshintergrund, als jemand also, der Rassismus nie erlebt, nicht erfühlen, wie es ist, von solch einem Verbrechen zu erfahren.” Soms ga je met je bewogenheid de fout in, want wat hier staat, is dat mensen van verschillend ras, van verschillende huidskleur, van verschillende afkomst, elkaar ten diepste niet kunnen, noch zullen begrijpen. Het herinnert mij aan de Afrikaners van het apartheidsregime: als je er niet geweest was, kon je over Zuid Afrika oordelen noch praten. (more…)

Tags: , , , , , ,
Posted in Column

gastvrije gemeenschap (5) – zorg hoort bij de maatschappij

Als overheid en beleidsmakers het over ‘gemeenschap’ hebben, voel ik mij altijd ongemakkelijk. Eén reden is, zoals we zagen bij de Bijlmerramp, dat de overheid altijd een incompleet beeld heeft van de gemeenschappen in de maatschappij. Een ander punt is, dat de overheid niet meer dan generiek over ‘gemeenschap’ kan spreken. De overheid kan niet aangeven wélke gemeenschap aan zet is, en wát die gemeenschap dan zou moeten doen. (more…)

Tags: , , , , ,
Posted in Column

gastvrije gemeenschap (4) – belofte

Over wiens gemeenschap hebben we het? Ik moet steeds aan de week na de Bijlmerramp denken. De Bijlmer was synoniem met onpersoonlijke hoogbouw en ontbrekende sociale cohesie geworden. Niet helemaal onterecht; je kon er weliswaar de nachtegaal horen, zoals beloofd toen de plannen gemaakt werden, en vele andere kleurrijke vogeltjes, maar de gemoedelijkheid die ik tot ongeveer 1983 had meegemaakt, was verdwenen. (more…)

Tags: , , , , , , ,
Posted in Column

gastvrije gemeenschap (3) – zelfgenoegzaam zijn

Gemeenschap is ergens bij horen en dat is een existentiële basis voor mens-zijn. Zonder de zorg van tenminste één ouder wordt het baby’tje geen mens. Heimwee naar de gezinsgemeenschap is een eerste ijkpunt voor ons denken over en ervaren van gemeenschap. Een volgend heimwee-punt is als je net helemaal volwassen bent — zo ruwweg: de wereld die je aantreft als je ongeveer 24 jaar bent. (more…)

Tags: , , , , ,
Posted in Column

gastvrije gemeenschap (2) – gezelligheid

Ons verlangen naar gemeenschap is de heimwee naar de onmiddellijke, natuurlijke gemeenschap van het gezin waarin we geboren werden. Bij natuurvolken is dat gezinsverband vaak uitgebreid met  de grootouders en de ooms en tantes ook deel uitmaken van dat verband en die de gemeenschap bestendigen in de tijd. In een samenleving die zich ontplooit, ontstaat een publiek leven waarin de gezinsgemeenschappen beperkt zijn tot de ouders met de onvolwassen kinderen. (more…)

Tags: , , , , , ,
Posted in Column

Next Page »